برگشتن

/ آوریل 25, 2018 / بدون دیدگاه / در مقالات کوتاه / توسط

برگشتن

همین_حالا

 

از هر کجا فکر می کنی مسیر اشتباهه برگرد!

البته این جمله، به گفتن آسان و به عمل
بسیار دشوار می باشد!

کسی که به اشتباه می رود، سرمایه های
روانی خود را تا جایی از مسیر که پیش
رفته است، خرج کرده!
چه بسا بسیار بسیار، سرمایه های مادی
نیز به پای خطا صرف شده باشند!

حال، پذیرفتن خطا لازم است،
تا سپس به ایستادن، و بعد به برگشتن بتوان اندیشید!
و به واقع سخت ترین مرحله خاتمه دادن
به یک اشتباه پذیرش آن اشتباه
می باشد!
ناخوداگاهیِ انسان، با پذیرش اینکه
مسیر اشتباهی پیموده است،
احساس گناه و مهرِ بی کفایت بودن،
می خورد، و در برابر نپذیرفتنِ خطا
هر چقدر که توان دارد، به کار می گیرد، تا اضطرابِ پذیرفتنِ آنچه را که یک عمر
از آن فرار می کرده است را تحمل نکند!

 

در واقع آنچه که انسان ها از آن فرار
می کنند، مهم ترین پیام های نفی کننده
و سرزنش گر والدینی می باشد!

 

کودکی که هیچ گاه موفق به جلبِ
رضایت والدین خود نشده است،
و به سختی و دشواری تایید والدین را
دریافت می کرده است،
دچار باورِ من بی لیاقت،بی کفایت،
بی عرضه، و…هستم می شود!
و هر جایی در زندگی، مانند همه
انسان های دیگر، مرتکب خطا شود،
اضطراب بسیار بالایی را تجربه می کند!
و او برای نجات از تجربه اضطراب،
هزارو یک دلیل (برای ادامه اشتباهش)
می تراشد، تا ثابت کند، بی کفایت نبوده
است!
اما در تمام طول مدت ارتکاب خطا،
همیشه احساس شرم و گناه را به همراه
خواهد داشت، و روز به روز شکننده تر
و خسته تر خواهد شد!
در این مواقع حتما باید یک فرد امین و
دانا را برای مشورت انتخاب کرد،
ولی متاسفانه این افراد نسبت به اکثر
انسان ها بی اعتماد و مشکوک هستند!

تجربه کنید ترس را و برگردید از راه اشتباه!
این تنها راه آرامش است!

 

#لیلی_نعیمی
#روانشناس_بالینی

💎 @leilynaeemi 💎

مقالات مرتبط

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *