دلایل اهمال کاری و راه های مقابله با آن و راهکارهای عملی برای رفع آن

/ آگوست 4, 2019 / بدون دیدگاه / در رشد شخصی - عمومی - مقالات / توسط

اهمال کاری چیست؟

اهمال کاری یعنی به تعویق انداختن کاری. فردا انجام دادن کاری یعنی هدر دادن انرژی امروز.

اقدام کردن به چه معناست؟

اقدام کردن یعنی به تعویق ننداختن.

اقدام سریع را بیاموزید. چنانچه اراده کردید برای انجام کاری همان لحظه انجامش دهید. همین هفته و همان ماه!

این به تعویق انداختن ها دلیل زیر بنایی روانشناختی دارد!

اگر می بینید نمی توانید اقدام کنید.

اگر do it now در شما ضعیف است، شک‌نکنید که باید اولین اقدامتان وقت گرفتن از یک روانشناس بالینی باشد.

باور ها در درون ما جوهری هستند که دیده نمی شوند؛ اما بر تمام زندگی ما حکمراانی می کنند.

همه شما عزیزان که در حال مطالعه این نوشته هستید باورتان از شما درخواست کرده تا طبق آن اقدام کنید.

باور شما به تیم فراتراز بودن؛ به نوشته های ما و…

باور شما از روزهای اول زندگی در تمام ابعاد زندگی با افراد قدیمی زندگی شکل گرفته اند

و امروز شما حاصل باورهای قدیمی شماست.

بهترین برنامه و استراتژی که رایگان هم در اختیار شما بگذارند،

شما باز هم طبق باورهای درونی تان اقدام خواهید کرد،

نه راهکاری که به شما داده شده است.

با باورهای محدود کننده امکان ندارد بتواند جلو بروید.

در نتیجه باور های شما اقدام هایتان و سرعت در اقدام هایتان را تعیین می کنند!

این مطلب میتواند برای شما مفید باشد: راه های فرار از تنبلی

چه اقدامی در چه زمانی؟!

دانستن این بسیار مهم است؛ با باور غلط نمی شود اقدام درست در زمان درست را تشخیص داد.

اقدام های غلط شخصیت غلط را ایجاد می کنند؛ برای ایجاد شخصیت سالم نمی توان از چالش با باورها گریز کرد.

چالش با باورها کار آسانی نیست.

وقتی انسان متوجه برخی باورهای غلط قدیمی خود می شود، دچار سوگواری، بی قراری و سرزنش خود خواهد شد.

اینجاست که نقش درمانگر و کوچ یبار اهمیت پیدا می کند.

رابطه ی همدلانه با راهبری دلسوز خود عامای بسیار قدرتمند در درمان است.

انگیزه و شوق انجام یک اقدام تنها توسط یک خود صمیمی با خود یا یک فرد بیرونی صمیمی ایجاد می شود.

شخصیتی کاریزماتیک برای شما تا بتواند چرایی برای شما ایجاد کند تا شما بتوانید چگونگی را بیابید.

اگر برای چرایی ها پاسخ داشته باشید، قطعا برای چگونگی ها پاسخ پیدا خواهید کرد.

کوچ سوال می پرسد؛ سوال های هدفمند و آگاهانه؛

شما را با چرایی ها روبه رو می کند؛شما را با چرایی ها روبه رو می کند.

باورهایتان را به چالش نمی کشد؛ همراه شماست و همدل تا از آن ها به سوی باورهای جدید گام بردارید.

دیدگاه های تازه و نو شکل دهید؛ و چگونگی پیش رفتن در مسیر زیبای زندگی را بیابید.

اشتیاق یا شوق اهرمی است که شما زیر هر چیزی بگذارید می تواند آن را بلند کند.

این اشتیاق و شوق حاصل ارتباط خوب است؛ انسان اجتنابی است.

هنگامی که اقدام می کند برای تغییر خود در کنار درمانگر یا کوچی قرار بگیرد،

یعنی دارد برمی گردد به اصالت اجتماعی خود.

انسان در شرایط بین فردی سالم یاد می گیرد، با جرات و بدون ترس از قضاوت شدن

اقدام‌می کند و سپس هویت تازه ی خود را می سازد.

نمی توان انسان ها را از زندگی خود حذف کرد و انتظار رشد و پیشرفت داشت.

اگر از همه انسان های قضاوت گر در اجتنابید، راهبری بیابید تا در کنار شما قرار گیرد.

کسی که وارفتگی ها و عدم اشتیاقتان را از شما بگیرد؛ تا به شما اشتیاق و شوق زندگی هدیه دهد.

برای رشد و پیشرفت خود اقدام نمایید؛ راهبر به شما کمک می کند، تا با انضباط و نظم پیش بروید.

سلف دیسیپلین را در شما ایجاد می کند؛ و شما را با استراتژی منحصر به فرد خودتان راهی مسیر موفقیتتان می سازد.

ممکن است شما فردی باهوش باشید؛ اما هوش نمی تواند عامل اقدام به موقع باشد.

افراد باهوش تنها می توانند اقدام های خوب را تشخیص دهند،

اما آن ها بدون داشتن دیسیپلین نمی توانند به موقع آن اقدام‌خوب را به انجام رسانند.

وقتی مربی شما به شما تمرینی می دهد و شما انجام می دهید، شما فروتنی را نیز می آموزید.

این فروتنی موجب می شود مقداری که در مسیر موفقیت پیش رفتید،

مغرور نشده و شرایط خوب خود را با غرور نابود نسازید.

شما می آموزید به اندازه تلاش کنید و به اندازه استراحت کنید، چه میزان مراقبه داشته باشید و چه بخورید.

در همه حوزه ها راهبری می شوید تا بتوانید بهترین اقدام را در بهترین زمان انجام داده؛

و سال ها به همین مسیر ادامه دهید و بازگشت  نداشته باشید.

مداومت و پایداری و اصرار در هر شرایطی؛ انسانی نباشید

که بهانه تراشی کنید بلکه انسانی باشید که عملگراست.

و هیچ گاه تسلیم نمی شود؛ راهبر یا حامی شما به شما کمک می کند؛

مسیر های عصبی مهم برای زندگی خشنود را بسازید و ایجاد کنید.

مسیر ساختن باورهای نوی رشد دهنده.
مسیر ساختن عملگرایی.
داشتن دیسیپلین ، نظم و قانون.
مداومت و رسیدن .

مقالات مرتبط

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *